การขนส่งระบบราง

                          เราคือชาติอาชาไนยใช่ชายชาญ

                  รถไฟ ยอดยานพาหนะเจ้าแห่งความเร็ว ยานพาหนะมีล้อ

                  ที่ใช้รางเป็นเส้นทางเคลื่อนที่  รางจะประกอบด้วยเส้นโลหะแบน สองเส้นวางขนานกันไป แต่ รวมถึงแบบเส้นเดียวและรางแขวน รางแม่เหล็ก ด้วยรถไฟมีชื่อเช่นนี้เพราะว่าในสมัยก่อน ใช้ฟืนใช้ไฟ ในการต้มน้ำให้เกิดไอน้ำมาขับเคลื่อน เรียกว่า รถจักรไอน้ำ        

                                         รถโยกกำลังลากรถชานต่ำบรรทุกรถจักรไอน้ำ

รถไฟเริ่มต้นเมื่อสามร้อยกว่าปีก่อน เป็นรถวิ่งบนรางใช้ม้าลาก  เริ่มต้นในอังกฤษ รถจักรไอน้ำคันแรก สร้างโดย ริชาร์ด เทรวิธิก  แต่ไม่สำเร็จเท่าที่ควร จนกระทั่ง พ.ศ. 2372 ยอร์จ สตีเฟนสัน  ได้ปรับปรุงจนใช้งานได้อย่างกว้างขวางและนำมาใช้เป็นผู้บุกเบิกในอเมริกาหรือ "โลกใหม่"
รถไฟ

                              รถจักรไอน้ำยุคแรก ยังใช้ล้อใหญ่ๆ ตัวแคบกว่าราง
เริ่มต้นการเดินรถไฟ เขาใช้รถจักรไอน้ำลาก และรถจักรไอน้ำได้มีการดัดแปลงไปหลายประการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการชักลากและขับเคลื่อน

                 รถจักรไอน้ำอีกแบบหนึ่ง ใช้ฟันเฟืองในการขับเคลื่อน เรียกว่า geared steam        locomotive   ใช้ในการชักลากในอเมริกา ประสิทธิภาพยังต่ำกว่าแบบที่ใช้ก้านส่งกำลัง

     
ฟลายอิ้ง สก็อตแมน หนึ่งในรถจักรไอน้ำที่มีความเร็วสูง รถจักรชนิดนี้ทำความเร็วได้ถึง ชั่วโมงละ 160 ก.ม. แพ้มอลลาร์ด ที่มีความเร็วชั่วโมงละ 202 ก.ม.

M 1 รถจักรกังหันไอน้ำที่อเมริกาคิดค้นขึ้น มีกำลังสูง วิ่งเร็ว แต่ไม่ประสพผลสำเร็จเนื่องจาก การบำรุงรักษาที่ยุ่งยาก

                          รถจักรไฟฟ้ายุคแรกๆ และแล้ว เมื่อมนุษย์รู้จักไฟฟ้า ก็ได้ริเริ่มนำไฟฟ้ามาขับเคลื่อนรถไฟ โดย เวอร์เนอร์ ฟอน ซีเมนส์  เมื่อปี พ.ศ. 2422 และได้มีเครื่องมือบังคับกลไกชนิดใหม่ขึ้นนั่นคือ "รีโมตคอนโทรล" แบบสายเพื่อใช้บังคับหน่วยพ่วงจูง/ลากจูงอื่น พร้อมกันนั้น ได้มีการสร้างโทรศัพท์เคลื่อนที่ขึ้นเป็นครั้งแรกของโลกด้วย

 และแล้วใน พ.ศ. 2507 ญี่ปุ่นได้พัฒนารถไฟความเร็วสูงขึ้นมา เรียกชื่อว่า ชิงกังเซ็น หรือ Bullet train ใช้พลังงานไฟฟ้าและมีความเร็วสูงสุดถึงชั่วโมงละ 250 ก.ม. และยังมีการพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้ง

 มาถึงยุค เครื่องจักรดีเซล ในปี พ.ศ. 2455 ในสวิตเซอร์แลนด์ โดย รูดอล์ฟ ดีเซล และ อดอล์ฟ โคลเซ่ เราได้คิดค้นรถจักรดีเซลซึ่งทนทาน ประหยัดและมีความเร็วสูง กำลังมากกว่ารถจักรไอน้ำและไม่ต้องใช้สายไฟ

                          ระบบส่งกำลังของรถจักดีเซลนั้น มี 3 ประเภทหลัก คือ
                          1. ระบบกลการ ใช้ฟันเฟืองตัดต่อกำลัง (ไม่มีใช้การแล้ว)
                          2.ระบบไฟฟ้า มีเครื่องกำเนิดไฟฟ้าและใช้มอเตอร์ไฟฟ้าในการขับเคลื่อน
                          3.ระบบไฮดรอลิก ใช้ใบพัดปั่นน้ำมันในเครื่องทดกำลังเพื่อส่งกำลังไปยังเกียร์
                             และเพลา

                        
รถจักรดีเซลนับวันจะลดการใช้การลงไปมากเพราะน้ำมันเริ่มขาดแคลนทั้งๆที่ ไฟฟ้าและพลังงานทดแทนนั้นสิ้นเปลืองกว่ามาก

                             รถจักรที่ใช้กังหันขับเคลื่อน หรือเครื่อง แก๊สเทอร์ไบน์ คล้ายๆกับเครื่องยนต์ไอพ่น
ต้นแบบรถไฟความเร็วสูงของอเมริกาเทียบชั้น ชินคันเซน - นักฟิสิกส์พาเพลิน

                             

 ดีเซลรางหรือ diesel multiple unit เป็นรถไฟพิเศษที่มีเครื่องยนต์และตู้โดยสารอยู่ในคันเดียวกัน สามารเคลื่อนที่ได้ด้วยตนเองและบังคับรถตู้อื่นได้ด้วย วิ่งเร็วเบาสบายแต่เสียงดังและใช้เครื่องหล่ายเครื่อง

รถไฟไฟฟ้ามีความเร็วสูง สะดวกปลอดภัย จึงได้สร้างเป็นรถโดยสารเลียนแบบดีเซลราง และความเร็วกับจำนวนผู้โดยสารคืออันดับแรกในด้านประสิทธิภาพ (รถไฟเขาอวดกันแบบนี้) ดูการสร้างจะทำจมูกแหลมๆเพื่อลดแรงต้านของอากาศ 

                         

                นี่คือรถไฟไทย ซึ่งทุกขบวนล้วนเป็นรถดัดแปลงสภาพแนื่องจากรางรถไฟไทย แคบกว่ารางมาตรฐานคือแคบแค่เมตรเดียวเนื่องจากอิทธิพลของอังกฤาและความรู้เท่าไม่ถึงการณืของรัฐบาลในสมัย ร.6 และรถจักรคันนี้คือคันที่ใหม่ที่สุด

รถไฟนี้คือยานพาหนะในการขนส่งซึ่งเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดทางหนึ่ง สำหรับความพอเพียงในภาคเกษตร สำหรับการขนส่ง และการโดยสาร ควรแล้วที่จะให้มีเสรีภาพในการคิดค้นและเป็นเจ้าของ โดยเฉพาะประชาชนระดับรากหญ้า เพื่อให้เกษรศาสตร์ไทยก้าวหน้าไปอย่างไม่หยุดยั้ง

 รางรถไฟไทยแต่เดิม เป็นขนาดกว้างมาตรฐาน 1.43 เมตร แต่ในปัจจุบันนี้ ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของรัฐบาลในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เปลี่ยนขนาดรางเป็น 1 เมตร เพราะไปหลงเชื่ออังกฤษที่ว่าราง 1 เมตร จะทำให้เชื่อมต่อไปยังประเทศต่างๆได้ แต่ ราง 1 เมตร เป็นรางที่เรียกว่า รางเมืองขึ้น เพื่อลดขนาดและความเร็วของรถไฟลง ไม่ให้อาญานิคมได้ก่อการต่อเจ้านายได้
และสิ่งนี้เอง คือต้นเหตุของปัญหาเรื่องอุบัติเหตุรถไฟ และความด้อยประสิทธิภาพของรถไฟไทย
รถไฟไทยเกือบทุกคัน ล้วนแต่ดัดแปลงสภาพเรื่องฐานล้อให้เหลือเพียงเมตรเดียวทั้งนั้น

ดูรถไฟฝรั่งสิ ขนาดฐานกว้างได้มาตรฐานพอดี แบบนี้แหละที่เขาเอาเปรียบเรา ส่วนของเขานั้น วิ่งเร็วและใช้กำลังได้เต็มที่

                               
                                                   รถจักรที่ใช้กับรางเมตรเดียว
                                                  ขนาดจะเล็กกว่ารถจักรปกติ 3 ใน 4

                 
หัวรถจักร อัลสตอม 4217 กำลังลากตู้โดยสารเข้าเทียบชานชาลาสถานีรถไฟดอนเมือง รถจักรแบบนี้ มีกำลัง 2400 แรงม้า แต่ด้วยความชราภาพจึงลากรถได้แค่ 5 ตู้

มีอัลสตอมอีกคันสวนมาพอดี ขบวนนี้แหละที่ขึ้นไปอยุธยา  ดูความชราภาพแล้ว การรถไฟน่าจะเปิดเสรี

                           คลองรังสิต

                                                             บางปะอิน

              ดูการต่อเบรก ดูสภาพรถ แบบนี้คนไทยจะทนชะตากรรมไปนานไหมนะ

                            ดูสาวๆขึ้นรถไฟสิ น่ารักทุกๆคนเลย อยากให้สาวๆหัดใส่กางเกงมั่งจัง เวลาขึ้นลงจะได้ปลอดภัย และควรเปลี่ยนตำแหน่งที่นั่งให้เป็นแบบรถดีเซลราง

                                        ภาพจากพิพิธภัณฑ์ในประเทศอินเดีย
                             
ขอขอบคุณเหล่านักคิดและเหล่านักวิทยาศาสตร์ ที่ได้สรรค์สร้างสิ่งนี้มาคู่โลก ไทยเราควรพัฒนาให้มากกว่านี้ เพราะการขนส่งมวลชน ล้มเหลว
 ค่ารถแพงค่าน้ำมันแพง เพราะใครต้องการผลประโยชน์ ขอฝากชาวเกษตรไว้ให้คิดและสร้างด้วย